1 jan 2013

आज १ जनवरी २०१३, ४वर्ष को लामो अन्तराल पछी धेरै चुनैती हरू को सामाना गर्दै आफ्ननो जन्मभुमी फर्कने शुभ साहीत जुरेकोछ । लामो समयको विदेश बसाईमा
अनेकै दुःख सुखको सामाना गर्रदै जिवनमा घटेका विभिन्न सहज र असहज परिस्थीती बाट पाठ िसक्दै जिवन जिऊनुको मज्जा लिईदै समय बितेको पत्तै भयनछ । आफ्नो परिवेस बाट टाढा अनी यहाँको समाजमा सहज घुलमील हुन नसक्दा मनमा एक किसीमको खटपटी र ऊकुसमुकुसले आकुल ब्याकुल बनाऊदो रैछ । जब म एक्लै हुन्छु मनमा अनेक ऊब्जीयका विभिन्न विचार र भावनाले मलाई भाबुक बनाऊछ अनी सोचको गहीराईमा पुग्छु अनी मनमा विभिन्न कुराहरूको तरङग उत्पन्न हुन्छ सायद ति मनमा उम्लीयका गुम्सावट लाई पोख्ने माध्यम र साथी नभयको ठुलो अभाबको महसुस हुन्छ मलाई अनी फेशबुक र टुईटरको साहारा लिदै आफ्ना गुम्सावट पोख्ने ठुलो कोसीस गर्छु तर तीनै कोसीस छिनभरमै फुस्रा लाग्छन ती निर्जीव माध्यमा न त तिनमा कुनै सामिप्य हुन्छ न त कुनै साहानुभुती, अनी आफै सँग पर्श्न गर्छु किन मानीसहरू विदेश आऊछन ? तर यो पर्श्न को सहज जवाफ मै सँग्ग हुदैन, म आफै तेसको शिकार भाको । जब म यस्तै समय र परिस्थीती बाट गुज्रीन्छु अनी आफुले आफुलाईनै सम्हाल्छु आफु भन्दा फरक पृस्टभुमीका मानीसहरूको जिवन शैली निआल्ने कोसीस गर्छु पत्र पत्रीका र अरूका जिवनी पढ्न ठुलो भोक लागेर आऊछ ।बाबा आमाले भनेका कुराहरू सम्झन्छु घरको दुःख अनी म जवान हुदैगर्दा आफ्नो पकेट खर्चको लागी आमा सँगको झगडा, भात नखाई स्कुल गाको कुरा सीनेमाको पर्दामाझै झल्ल याद आऊछ अनी फेरी पुरनो पर्श्नको स्मरण हुन्छ । सायद यी कुराहरू को पुनवृत पछी विदेशीनुको कारण एै हो भन्ने लाग्छ । अनी मन हलुको भयको आभास हुन्छ ।
समय र परीभेषले मानीस लाई छोटो समयमा अनैठो पाठ सिकाऊदो रैछ फरक भाषा,भुगोल,सँस्कृती र सँस्कारले मानीसको सोचाई र जिवशैलीमा छोटो समय धेरै परीवतन ल्याऊदो रैछ त्यो कुरा विदेशले सिकायो मलाई । समयको महत्व र परिशमको पाठ राम्रै सँग सिकायो जुनकुरा आजको घटनाले दिमाखकको बत्ती पनी राम्रै सँग बालीदियो । बुडा पाकालेे भन्ने गर्थे बनको काडालाई तिखार्न पर्दैन भने जस्तै मानीसले समय परिस्थीती र उमेरले मानीसलाई तिखार्दै लादो रैछ ।
जब जहाजले भुई छोडो मेरो मनपनी हावामा तैरिन थालो, जहाजको गतीलाई पछी पार्दै मेरो मन ऊई गाऊघरका लहरा पहरामा हरहरी मन उड्न थालो बितेका पलहरूको स्मरणले मनमा एक किसीमको आतुरता पैदा गरायो कती बेला पुगु बनायो । मलाई थाहाँ छ मेरो कुनै मोल छैन त्यहाँ न त मैले केई गर्न सकेको छु यैले सम्म तर पनी मेरा लागी त्यो गाँऊ कोपेनहेगन को ४डबल मुल्य भन्दा बढी लाग्छ । धर्ती मा पाईला टेकेको र हिड्न देखी दकुर्न सिकेको ठाँऊ स्वर्ग भन्दा सुन्दर छ ।