संसारी माया विचित्र , मरेर के पो लान्छ र
नगर व्यर्थै लोभी मन , छोडेर जान्छ व्यर्थैको धन
आखेरी एक पेट खानु छ , हाँसी खुशी जीउँनु छ
अधर्म कहिल्यै नसोच्नु , सके पुण्य कमाउँनु ॥
हरियाली रानी बन , सन्तोष राख्नु आफ़्नै मन
नराम्रो कहिल्यै नसोचौं , दु:खको बिउँलाई नछरौं
नराम्रो हुन्छ पापीको मन , नरमाउँनु व्यर्थै मन
लोभीको हुन्छ धेरै धन , हुँदैन सत्य उसको मन ॥
मृत्युको चक्र छ लोकमा , जन्म मृत्यु यो लोकमा
अरुलाई आँखा नतर्नु , कु-बिचारले नहेर्नु
मायाले हेर्नु सबैलाई , शत्रु मित्र दुवैलाई
दुष्ट बिचार हटाउनु , ज्ञानी बनी मन जित्नु ॥
हिँडौं शान्तिको बाटोमा , छोडी असत्य मार्गमा
उच्च राखौं आफ़्नो मन , सत्य गरौं आफ़्नो काम
नजलाउँनु हरियो बन , नरुवाउँनु अरुको मन
सके सबको भलो सोचौं , कुभलो कहिल्यै नसोचौं ॥
बत्ती बालौं मन्दिरमा , पुण्य कमाउँने खातिरमा
शुद्ध मनले ध्यान गरौं , सत्यको बाटोमा मन डोरयौं
बाटोमा काँढा हटावो , सुन्दर फ़ूल फ़ुलावो
मान्छेमा भेद भाव नगरौं , कु बिचारलाई सुधारौं ॥
वैगुणीलाई गुण गर्नु , रिस राग फ़ाल्दिनु
नदिनु दु:ख कसैलाई , धनि गरिब दुवैलाई
बिचार ठूलो लिएर , सबलाई माया गरेर
अमुल्य बन्छ जीवन यो , राम्रो काम गरेर ॥
हिरा मोती भन्दा महंगो यो , अमुल्य छ है जीवन यो
संसार छ है बिचित्र , राम्रो सोचौं मन भित्र
मनमा धर्म भरेर , हिडौं धर्म गरेर
गरौं मनलाई फ़ूल जस्तो , पूर्णीमाको जून जस्तो ॥
शरिर पापले भरेता , जादैन सागर तरेर
सङ्लो राख्नु जल जस्तो , नपार्नु धमिलो हिलो जस्तो
सोच्नु हुन्न अधर्म , मनमा राख्नु सत्कर्म
धर्मले गर्छ सबको हित , ईश्वर सित लाउँनु मित ॥
पञ्च त्वत्वले बनेको , खै कस्तो मान्छेको शरिर यो
कुन दिन मर्छ थहा छैन , मरेर जन्मिने हो की हैन
यस्तो मान्छेको चोलामा , मनलाई राखौं धर्ममा
शरिर त एक दिन मर्नु छ , ढुँगा माटोमा मिल्नु छ ॥
आत्मा त उडेर गई जान्छ , पाप लोक भएरै रहन्छ
उडेर जाने यो आत्मा , पुगिन्छ कुनी कुन ठाउँमा
शरिर त आगोले खाईजान्छ , खरानी पो भईजान्छ
धर्म गरे स्वर्गमा , पाप गरे नर्कमा ॥
नगर व्यर्थै लोभी मन , छोडेर जान्छ व्यर्थैको धन
आखेरी एक पेट खानु छ , हाँसी खुशी जीउँनु छ
अधर्म कहिल्यै नसोच्नु , सके पुण्य कमाउँनु ॥
हरियाली रानी बन , सन्तोष राख्नु आफ़्नै मन
नराम्रो कहिल्यै नसोचौं , दु:खको बिउँलाई नछरौं
नराम्रो हुन्छ पापीको मन , नरमाउँनु व्यर्थै मन
लोभीको हुन्छ धेरै धन , हुँदैन सत्य उसको मन ॥
मृत्युको चक्र छ लोकमा , जन्म मृत्यु यो लोकमा
अरुलाई आँखा नतर्नु , कु-बिचारले नहेर्नु
मायाले हेर्नु सबैलाई , शत्रु मित्र दुवैलाई
दुष्ट बिचार हटाउनु , ज्ञानी बनी मन जित्नु ॥
हिँडौं शान्तिको बाटोमा , छोडी असत्य मार्गमा
उच्च राखौं आफ़्नो मन , सत्य गरौं आफ़्नो काम
नजलाउँनु हरियो बन , नरुवाउँनु अरुको मन
सके सबको भलो सोचौं , कुभलो कहिल्यै नसोचौं ॥
बत्ती बालौं मन्दिरमा , पुण्य कमाउँने खातिरमा
शुद्ध मनले ध्यान गरौं , सत्यको बाटोमा मन डोरयौं
बाटोमा काँढा हटावो , सुन्दर फ़ूल फ़ुलावो
मान्छेमा भेद भाव नगरौं , कु बिचारलाई सुधारौं ॥
वैगुणीलाई गुण गर्नु , रिस राग फ़ाल्दिनु
नदिनु दु:ख कसैलाई , धनि गरिब दुवैलाई
बिचार ठूलो लिएर , सबलाई माया गरेर
अमुल्य बन्छ जीवन यो , राम्रो काम गरेर ॥
हिरा मोती भन्दा महंगो यो , अमुल्य छ है जीवन यो
संसार छ है बिचित्र , राम्रो सोचौं मन भित्र
मनमा धर्म भरेर , हिडौं धर्म गरेर
गरौं मनलाई फ़ूल जस्तो , पूर्णीमाको जून जस्तो ॥
शरिर पापले भरेता , जादैन सागर तरेर
सङ्लो राख्नु जल जस्तो , नपार्नु धमिलो हिलो जस्तो
सोच्नु हुन्न अधर्म , मनमा राख्नु सत्कर्म
धर्मले गर्छ सबको हित , ईश्वर सित लाउँनु मित ॥
पञ्च त्वत्वले बनेको , खै कस्तो मान्छेको शरिर यो
कुन दिन मर्छ थहा छैन , मरेर जन्मिने हो की हैन
यस्तो मान्छेको चोलामा , मनलाई राखौं धर्ममा
शरिर त एक दिन मर्नु छ , ढुँगा माटोमा मिल्नु छ ॥
आत्मा त उडेर गई जान्छ , पाप लोक भएरै रहन्छ
उडेर जाने यो आत्मा , पुगिन्छ कुनी कुन ठाउँमा
शरिर त आगोले खाईजान्छ , खरानी पो भईजान्छ
धर्म गरे स्वर्गमा , पाप गरे नर्कमा ॥
