आमा

आफ्नो भन्नु तिमि नै थियौ तर आज छोडी गएउ

मलाई खुसि दिलाउन किन यति दुख सहेउ

पुर्णिमा को जुन तिमि आधारात मै लुके पछी
औसी सदबाहार भयो नजर तिम्रो झुके पछी

बध्याताले छाडी गएउ कसैकोनि साथ छैन
आँखा बाट आँशु खस्दा पुछी दिने हात छैन

आमा तिम्रो याद आउदा आँशु धारा पिउदैछु म
मातृ प्रेमको भिरबाट लडेर नि जिउदै छु म

तिम्रो हाँसो खुसि देख्न दुख पिडा खपीदिन्छु
जीवनको हरघडिमा तिम्रै नाम जपी दिन्छु

तक्दिरलाइ दोष दिदै आफ्नै टाउको ठोक्दै छु म
विरहको गित गाउदै दुख पिडा पोख्दै छु म

आमा तिमीलाई आजभोलि सपनीमा देख्ने गर्छु
बियोगको पिडा बोक्न नजाने नि लेख्ने गर्छु