जब म कक्षा २ पढ्दा, साथमा हुने २ रुपयाले धेरै खुशी दिन्थो। कक्षा ५ मा हुदा पहीलो पटक जिन्सको पेन्ट लगाउदा साथीहरूको अगाडी आफैलाई हिरो सम्झन्थे म, यो मन तेसै फुरूङ हुन्थो।
जब खल्तीमा मोबाईल बोक्न थाले दुनीयाको भाग्यमानी सम्झन्थे आफैलाई।
समय बित्दै जादा, म पनी प्रदेसी भय। आज थोर थेरै कमाउन सक्ने भाको छु, मन लागेको ठाउमा जान र मन लागेको कुरा खान सक्ने भयको छु। देश विदेश देखे तर पनी खल्तीमा २ रुपया हुदा जत्तीको खुशी कैईलै भईन।
No comments:
Post a Comment